Düğünden döndüklerinde Nermin'in saçında üç toka eksikti. Aynanın önünde söylenerek aradı. Yeni gelin diye herkes başına bir şey iliştirmiş, kuaför saçlarını o kadar sıkı toplamıştı ki…
Hamur bekler, insan beklemez. Sadık Usta bunu her sabah söylerdi. Saat üçte dükkânı açar, önce ışıkları, sonra radyoyu yakar, iki tabureyi kapının önüne çıkarırdı. Ben çıraktım.…
Annem o tabureye hiçbirimizi oturtmazdı. Çamaşır makinesi taşarken üstüne çıkmıştım bir kere; bileğimden çekip indirdi. O kadar kızmıştı ki nedenini sormayı unuttum. Evde daha kıymetli…
Yok, bizim apartmanda asansör falan yoktu. O yüzden “yanlış kata basmışsındır” diyenlere baştan söyleyeyim. Merdiven çıkıyordum. Basamakları bile saydım o gece. Sonra tekrar saydım.…
Elif bebeği beşikten alırken altındaki çarşafın sıcak olduğunu fark etti. Bunda tuhaf bir şey yoktu. Bebek orada yatıyordu. Tuhaf olan, bebeğin başını koyduğu yerin buz gibi, ayak…
Annemin hastaneye götürüldüğü gün evin ikinci anahtarını bulamamıştık.
