İnsan, hayatı boyunca kendi aynadaki yansımasına yüzlerce, binlerce kez bakar; burnunuzu, gözlerinizi, mimiklerinizi ezbere bilirsiniz. Yansımamız bize o kadar sıradan gelir ki, onun bizden bağımsız bir iradesi olabileceği düşüncesi aklımızın ucundan bile geçmez. Bu olay, birkaç yıl önce yaz tatilinde kaldığım eski bir dağ evinde, gece yarısı tuvalet ihtiyacıyla uykumdan uyandığım an başımdan geçti.

Saat gece üçe geliyordu. Evin koridorundaki ahşap parkelere basarak banyoya geçtim, lambanın sarımtırak ışığını yaktım. Uykusuzluktan gözlerim kızarmıştı, yüzüm şişmişti. Lavabonun üzerine eğilip musluğu açtım ve avucuma doldurduğum soğuk suyu yüzüme çarptım.

Yansımanın Ayrışması

Suyu kapatıp başımı yavaşça yukarı kaldırdım ve aynadaki yüzüme baktım. İşte her şey o salisede kontrolden çıktı.

  • Hareket Gecikmesi: Ben başımı yukarı kaldırmış, gözlerimin içine bakıyorken, aynadaki yansımam başını hala aşağıda tutuyor, musluktan damlayan suya bakmaya devam ediyordu.
  • Şok Anı: Kalbim boğazımda atar gibi durdu. Gözlerimi kırpıştırmaya çalıştım ama aynadaki yansımam benimle aynı anda kırpıştırmadı.

"Birkaç saniye süren o dondurucu sessizliğin ardından, aynadaki o yüz yavaşça başını kaldırdı. Yüzümün hatları yerli yerindeydi ama göz bebekleri tamamen kaybolmuş, yerini simsiyah bir boşluk almıştı ve ağzı insani sınırları zorlayacak şekilde kulaklarına kadar genişleyerek sırıtmaya başladı."

Aynanın İçinden Gelen Ses

Olduğum yere mıhlanmış gibi kalmıştım; ne parmağımı oynatabiliyordum ne de çığlık atabiliyordum. Sesim boğazımda düğümlenmişti.

Ve o an, aynanın içindeki o yansıma, doğrudan benim sesimle ama çok derinlerden, kuyu dibinden gelen yankılı bir tonda konuştu:

"Sen kimsin bakayım? Asıl ben kimim?"

O dehşet anının yarattığı ani refleksle elimi kaldırdığım gibi lavabonun kenarındaki cam bardağa çarptım; bardak lavabonun içinde paramparça oldu. Gözlerimi sımsıkı kapatıp banyodan dışarı kendimi attım, kapıyı kilitleyip sabaha kadar odada ışık açık bekledim.

Sabah güneş doğduğunda banyoya girdiğimde ayna tertemiz ve tamamen sağlamdı; ne bir çatlak ne de bir iz vardı. Ama o günden sonra, evde veya herhangi bir yerde gece karanlığında aynaya bakmak benim için her zaman üstesinden gelmem gereken korkunç bir sınav haline geldi.

İlgili tartışmalar: Aile Boyu Görülen O Karanlık Suret