Skirrid Inn’de hikâye daha üst kata çıkmadan başlıyor. Merdiven boşluğunda bir ilmek gösteriliyor. Ardından aynı yerde yüz seksenden fazla kişinin asıldığı anlatılıyor. Birkaç dakika önce eski bir handa olduğunuzu düşünürken, basamaklara artık başka türlü bakıyorsunuz.

Galler’de, Abergavenny yakınındaki Llanvihangel Crucorney köyündeyiz. Hanın çevresinde mahkeme, mahkûmlar ve infazlarla ilgili bir geçmiş aktarılıyor. En çok dolaşan sayı 182. Bu kadar kesin bir sayı, sanki isimleri tek tek yazılmış bir liste önümüzdeymiş hissi veriyor. Oysa ziyaretçinin karşısına çoğu zaman listenin kendisi değil, ilmek ve ona eşlik eden anlatı çıkıyor.

CAMRA’nın mekân kaydı da merdivendeki infaz hikâyesini ve Fanny Price adıyla anılan hayaleti aktarıyor. Merdiven, oda ve isim bir araya gelince hikâye soyut kalmıyor; ziyaretçi tam nerede duracağını biliyor.

Binanın anlattığıyla hanın anlattığı

Skirrid’in geçmişi yalnızca “Galler’in en eski hanı” cümlesinden oluşmuyor. Cadw’nun koruma kaydı mevcut yapıyı esas olarak on yedinci yüzyıla, sonraki değişiklikleri de Viktorya dönemine yerleştiriyor. Taş duvarlar, ahşap merdivenler ve daha sonra değiştirilmiş odalar üzerine somut ayrıntılar var. Bu kayıt, reklamda kullanılan çok daha eski tarihle aynı şeyi söylemiyor.

Buna bakıp mekânın bütün hikâyelerini tek hareketle silmek de, ilmeği görüp her infazı belgelenmiş saymak da dosyayı kısaltıyor. Asıl ilginç olan, binanın değişerek yaşamaya devam etmesi. Odalar kullanım değiştiriyor; hikâyede ise mahkemenin sesi, eski çalışanlar ve mahkûmlar aynı yerde kalıyor.

• Görülebilen: Eski han, merdiven ve bugün sergilenen ilmek.
• Anlatılan: İnfazlar, geçmiş çalışanlar ve karşılaşmalar.
• İzi sürülebilen: Yapının koruma dosyası ve han hakkındaki tarihsel kayıtlar.

Skirrid’in ürpertisi, her odaya ayrı bir yaratık eklemesinden gelmiyor. Çok sıradan bir geçiş alanını, merdiveni, hikâyenin merkezine yerleştiriyor. Gece odanıza çıkarken gündüz dinlediğiniz bütün o sözleri aynı basamaklarda yeniden düşünüyorsunuz.

Londra’nın hayaletli pub’larında geçmiş çoğu zaman üst katlara ve eski yolculara bağlanıyor. Skirrid’de ise bir ip, binanın geri kalanını okumak için kullanılan anahtara dönüşmüş durumda.