Bir ziyaretçi sarışınsa masal, siyah gözlüyse uzaylı. Neye göre? Yabancı bir zekânın mutlaka bizi ürküten bir yüzle gelmesini beklemek de kendi başına bir kalıp. Ben Pleiadesli anlatılarının en kışkırtıcı tarafını burada buluyorum: Belki de yabancı sandığımız şey, yüzümüze bakınca düşündüğümüz kadar yabancı değil.

Pleiadesliler çoğu derlemede insan görünümüne yakın, bilinç ve teknoloji bakımından ileride bir topluluk olarak anlatılıyor. Billy Meier ile bağlantılı çizgide Semjase, Erra ve Plejaren adları öne çıkıyor. Bunları birbirinden tamamen habersiz, kaynaksız internet kelimeleri sanmayın; FIGU kendi temas çizelgesini ve köken anlatısını yayımlıyor. Savunacağımız şeyi önce kendi diliyle okumakta fayda var.

Buradaki önemli ayrıntı: Meier geleneği, Plejaren kökenini gökyüzünde gördüğümüz Ülker yıldız kümesine basitçe eşitlemiyor. Eski Türkçe metinlerde “400 ışık yılı, Erra gezegeni” diye kısacık geçen mesele, kendi kaynaklarında başka bir uzay-zaman anlatısına bağlanmış. Ben bu ayrımı karışıklık çıkarmak için değil, asıl savı duymak için önemsiyorum. Yanlış aktarılmış bir cümleyi savunmakla uğraşmayalım.

İnsan benzeri bir ziyaretçi varsa iki ilginç ihtimal doğuyor: Bedenin benzer koşullarda benzer çözümlere gitmesi veya sandığımızdan eski bir bağlantı. İkincisi benim daha fazla ilgimi çekiyor. Ortak geçmiş fikri, insanı evrenin ortasına koyan kibri de, insanı yalnızca seyirci sayan tavrı da sarsıyor. Akrabalık varsa ilişki yalnız “onlar geldi, biz baktık” kadar basit kalmaz.

Yalnız “bizim gibi görünüyorlar, o halde mutlaka iyi niyetliler” kısmına imza atmam. Bu görüşü savunmamın nedeni sarışınlara zaafım olması değil; benzerlik ihtimalini sırf alışılmış uzaylı görüntüsüne uymuyor diye çöpe atmak istememem. Nordik görünüm ile Pleiadesli kökeni de bu yüzden ayrı başlıklarda konuşuyorum.