“Böyle bir şeyi kendi devletleri yapmaz” cümlesini duyunca aklıma gelen dosyalardan biri Northwoods. Çünkü burada bir komplo yazarının sonradan uydurduğu planı okumuyoruz. Amerikan Genelkurmayının 1962’de Küba’ya müdahaleye gerekçe üretmek için hazırladığı önerileri okuyoruz.

13 Mart 1962 tarihli üst yazı ve ekleri, Lyman Lemnitzer imzasıyla Savunma Bakanı Robert McNamara’ya gidiyor. Belgenin dili soğukkanlı. Kamuoyuna ne gösterileceği, sorumluluğun nasıl Küba’ya yükleneceği, bir askerî müdahalenin nasıl makul görüneceği düşünülüyor.

Önerilen sahneler

• Guantanamo çevresinde Küba’yı suçlatacak olaylar oluşturulması.
• Bir gemi olayı ve kamuoyunda kayıp izlenimi yaratacak anlatılar.
• Sivil hava trafiği üzerinden Küba’ya mal edilecek bir saldırı senaryosu.
• Amerikan kamuoyunun müdahaleyi desteklemesini sağlayacak provokasyonlar.

Bu öneriler uygulanmış operasyonlar gibi anlatılmamalı. Dosyanın ağırlığı, “oldu” denmesinden gelmiyor; bu fikirlerin askerî karar zincirinin bu kadar yukarısında yazıya dökülmüş olmasından geliyor. Bir planın reddedilmesi, planı hazırlayan düşünceyi yok etmiyor.

Northwoods’u her sonraki felaketin hazır cevabı yapmak da kolaycılık. Bir olay için bu belgenin varlığını göstermek yetmez; o olayın kendi izini bulmak gerekir. Ama “devlet kendi kamuoyunu böyle yönlendirmeyi asla düşünmez” savının karşısına bu dosya doğrudan konabilir. Düşünmüşler, yazmışlar, imzalamışlar.

National Security Archive’ın dosya sayfasında önerilerin Küba krizi içindeki yeri de var. Paperclip insan kaynağı uğruna yapılan tercihi gösteriyorsa, Northwoods kamuoyunun nasıl bir araç olarak görülebildiğini gösteriyor.