Çatıda iz var. Bahçede iz var. Birileri kanatlı bir şey gördüğünü söylüyor. Haber başka kasabaya ulaşıyor, orada da benzer bir şey anlatılmaya başlanıyor. Ocak 1909’da Jersey Şeytanı anlatısının bölgeyi sarmasında, tek bir tanıktan çok bu peş peşe geliş duygusu etkili olmuş olmalı.

Pine Barrens çevresindeki efsane çok daha eskiye uzanıyor. Leeds ailesine bağlanan doğum hikâyesi, on üçüncü çocuk, çığlık atarak kaçan yaratık… Fakat 1909 dalgası, eski masalın gazete sütunlarına ve insanların gündelik korkusuna taşındığı ayrı bir dönem. Atı andıran baş, uzun boyun, kanatlar ve toynaklar her anlatıda aynı ölçüde bulunmuyor; buna rağmen çizimler hepsini tek bir yaratıkta birleştiriyor.

New Jersey Historical Society’nin topladığı anlatılar ile Cumberland County Historical Society’nin gazete aktarımları, dönemin korkusunu takip etmeye yarıyor. “Bütün trenler durdu” gibi sonradan büyüyen cümlelerden önce yerel habere bakmak gerekiyor: kim nerede bir iz bulmuş, haberi hangi gazete basmış, görgü tanığı gerçekten konuşmuş mu?

Ayak izleri neden önemliydi?

Görüp kaybedilen bir gölgeyi anlatmak başka, sabah herkesin önünde duran izleri göstermek başka. İz haberleri, yaratığı hiç görmeyen insanları da olayın içine çekti. Çatıların üstüne ulaşan izler özellikle konuşuldu. Bununla birlikte izlerin çizimi, yürüyüş düzeni ve birbirine uzaklığı çoğu popüler anlatıda eksik. O ayrıntılar olmadan bir hayvanı teşhis etmek de olağanüstü bir varlık ilan etmek de güç.

Bir haftada yayılan korkuyu sadece “insanlar safmış” diye açıklamak bana yetersiz geliyor. İnsanların hangi haberle sokağa çıktığını ve neyi bekleyerek baktığını da anlamak lazım. Mothman dalgalarında benzer bir şey var: ortak bir isim, birbirinden farklı gözlemleri aynı hikâyenin içine toplayabiliyor. Jersey’de ise o hikâyenin 1909 tarihli gerçek gazete izleri duruyor.