Mothman denince hikâye çoğunlukla tek bir köprüde bitiyor: Point Pleasant’taki gözlemler, ardından 1967’de Silver Bridge’in çöküşü. Fakat bu figür etrafında toplanan anlatılar orada kalmadı. Özellikle Chicago çevresindeki kanatlı insansı bildirimleri, konuyu başka bir şehre taşıdı.

Point Pleasant’ın 1966–1967 dalgası ile Chicago’nun çok daha sonraki bildirimleri arasında doğrudan bir devamlılık olduğunu bilmiyoruz. Aynı isim kullanılıyor diye aynı varlığı izlediğimizi varsayamayız. Yine de anlatıların ortak özellikleri dikkat çekiyor: olağan kuş boyunu aştığı söylenen kanatlar, insana benzeyen duruş, geceleri kısa süreli karşılaşmalar ve bazen dikkat çeken gözler.

2017 Chicago kronolojisi, araştırmacıların birbirinden ayrı bildirimleri nasıl bir araya getirdiğini gösteriyor. Lon Strickler ve Tobias Wayland gibi isimlerin derlediği kayıtları okurken iki tarih özellikle önemli: olayın yaşandığı söylenen gün ve tanığın bunu bildirdiği gün. Yıllar sonra anlatılan bir olay, ilk kez o yıl meydana gelmiş gibi sunulabiliyor.

Felaketten önce mi, felaketten sonra mı anlatıldı?

Çernobil ve başka büyük felaketlerle kurulan Mothman bağlantıları da dolaşımda. Ama bir felaketten önce yayımlanmış kayıt ile felaketten sonra geçmişe yerleştirilmiş bir hikâye aynı ağırlıkta değil. “Önceden haber verdi” savını gerçekten sınamak istiyorsak ilk anlatının tarihini bulmalıyız. Yalnızca korkutucu benzerliği saymak yetmiyor.

Chicago dosyasını ilginç bulmamın nedeni de bu: bildirimler hâlâ izlenebilir bir araştırma dizisinde duruyor. Hepsini tek fotoğrafla çözemeyiz; hepsini tek bir kehanete de çeviremeyiz. Tanıkların yeri, görüş süresi ve birbirinden haberdar olup olmadığı üzerinden okunacak bir malzeme var. 1909 Jersey dalgasıyla yan yana konulduğunda, insanların benzer bir figürü farklı dönemlerde nasıl tarif ettiği daha da ilginçleşiyor.