arkadaşlar kusura bakmayın ama forumdaki bu pembe tablo beni biraz rahatsız etti. herkes "ne kadar sakin, ne kadar analitik bir yazı" diye övmüş de, gözden kaçırdığınız bir şey var: kurumun kendi sitesinde "açıkladığı" listeyi baz almak ne kadar tarafsız bir yöntemdir? tarihte hangi gizli veya yarı-gizli yapı kendi sicilinin tamamını kamuoyuna bodoslama açmış ki? masonluk dediğin yapı iç içe geçmiş derecelerden oluşur. 3. dereceye kadar olan tarihsel isimleri vitrine koyup "bakın biz buyuz" demek gayet makul bir halkla ilişkiler (pr) stratejisidir. yani bu yazı harika bir metodoloji sunuyor gibi görünse de aslında fonlanmış bir meşrulaştırma çabası gibi kokuyor.

...yani bu yazı harika bir metodoloji sunuyor gibi görünse de aslında fonlanmış bir meşrulaştırma çabası gibi kokuyor.

hah işte beklediğim reflex geldi. rasyonel veriyle ne zaman karşılaşsak hemen "büyük resim", "pr çalışması", "aklama operasyonu"... yahu dostum, metnin kendisi zaten "bu liste her şeyi kapsayan gizli bir sicil değildir, sadece kamuoyundaki tarihsel beyandır" diye bas bas bağırıyor. adamlar kendi beyanlarını arşiv belgesiymiş gibi sunmayın demiş. okuduğunu anlamadan hemen komplo butonuna basmasanız olmuyor değil mi?

tablodaki ittihatçı ve meşrutiyet dönemi figürleri üzerinden bir iki ekleme yapmak lazım. talat paşa, resneli niyazi veya cavit bey gibi isimlerin loca bağlantıları dönemin oslo/istanbul/selanik aksındaki siyasi konjonktürden bağımsız okunamaz. o dönemde jön türkler için localar, abdülhamit istihbaratından kaçıp örgütlenebilecekleri tek korunaklı fiziki mekânlardı. yani adamların derdi 33. derece sırra ermek değil, sivil/askeri muhalefeti yürütecek güvenli alan bulmaktı. bu ayrımı yapmadan "ittihatçılar masondu, o zaman devleti localar yönetti" demek tarihi 8. sınıf seviyesinde okumaktır. yazının bu noktaya vurgu yapması objektiflik açısından kritik.

o dönemde jön türkler için localar, abdülhamit istihbaratından kaçıp örgütlenebilecekleri tek korunaklı fiziki mekânlardı

tam olarak bu. selanik makedonya risorta locası'nın kuruluş amacı ve üye yapısı incelenirse, meşrutiyet'in ilanı sürecinde siyasi bir hücre işlevi gördüğü net anlaşılır. fakat cumhuriyet sonrası durum bambaşka bir hal alıyor. hasan âli yücel veya hasan saka gibi isimlerin üyelikleri daha çok 20. yüzyıl başındaki aydınlanmacı/seküler bürokrat profilinin bu yapılanmayı bir düşünce kulübü olarak görmesiyle alakalı. dönemleri homojenleştirip tek bir çuvala atmamak şart.

ayhan ışık ne alaka abi ya? vizyondaki filmlerden çıkıp locaya mı gidiyormuş? bu popüler kültür ikonlarını listelere serpiştirip "bakın en sevdiğiniz aktör de bizdendi" havası yaratmak biraz ucuz bir PR taktigi değil mi? listede görünce bir an kafa gitti valla.

@pervasiz

yav he he.. neymiş "belge yoksa tahminle doldurmayın"mış. ulan adı üstünde GİZLİ CEMİYET! adamlar sana ıslak imzalı onaylı üye koçanını vergi dairesine verir gibi internete mi yükleyecek? kaynak nerede diyorsunuz, gizli örgüt kaynak bırakır mı? bu yazıyı yazan da altındaki rasyonellik öven tipler de milleti salak yerine koyuyor. her şey ortada, küresel sermaye ve uzantıları dünyayı yönetiyor, bizimkiler hala "hangi kaynakta geçiyor" derdinde.

gizli örgüt kaynak bırakır mı? bu yazıyı yazan da altındaki rasyonellik öven tipler de milleti salak yerine koyuyor

mükemmel bir "yanlışlanamaz hipotez" (unfalsifiable hypothesis) örneği.

belge var dersen: "sahte belge / algı yönetimi!"

belge yok dersen: "bak gördün mü, gizli tuttukları için belge yok!"

bu kafa yapısıyla dünyadaki herhangi bir insanı herhangi bir şeyle suçlayabilirsin kanka. "akil_sir_ermez aslinda illuminati konsey üyesidir, aksini kanıtlayacak belge olmaması da ne kadar gizli çalıştığının kanıtıdır." mantık aynı mantık.

yukarıda bir arkadaş kurumsal sitenin kaynak alınmasını eleştirmiş. bir noktada haklı olsa da metnin stratejisini kaçırıyor: sıfır noktası belirlemek. eğer bir araştırma yapacaksan, önce meşru/resmi kurumun "kendi kabul ettiği" sınırları çizersin. sonra bağımsız arşivlerle (osmanlı arşivi, dönemin gazeteleri, anılar vb.) bu iki haritayı çakıştırırsın. resmi beyan ile tarihsel gerçek arasındaki fark zaten sana aradığın sapmayı verir. yazı tam olarak bu metodu öneriyor, kuruma biat edin demiyor ki.

serinin devamını ne zaman yayınlayacaksınız? 2. bölümde cumhuriyet dönemi edebi figürleri veya siyasetçileri üzerine internete düşen iddiaları ve bunların teyit durumlarını işlerseniz harika olur. başlık altındaki kavgalardan bağımsız olarak, internet çöplüğünde metodoloji dersi gibi duran ender yazılardan biri olmuş. emeğinize sağlık.