Bir hikâyenin kaynağı kaybolunca onu "aslı" ile karşılaştıramıyoruz. Bu da her anlatıcının kendi yorumunu katmasına yol açıyor. Ben de bir hikâyenin üç farklı versiyonunu yan yana görünce şaşırmıştım.

ben de bir cemaatten çıktım, en zoru da bu "çıkarsan ahiretini kaybedersin" korkusuydu. Arkadaşlarımı geride bırakmaktan değil, kurtuluşumu kaybetmekten korkuyordum. Bu tür sözler insanı topluluktan ayrılmaktan caydırıyor. Üstelik bu korku

Bir insan çıkıp "benim" dediğinde iki ayrı şey söz konusu: benliğin kendisi ve benliğin kurtarıcıya bağlandığı iddia. İkinci madde argüman değil, inanç. Bu ayrımı yapmak önemli. Ben de bu ayrımı vurgulamak isterim. Ben de bir tanıdığımın "b

Herkesin aynı vitrinin önünde aynı duyguyu yaşaması mı gerekiyor? Farklılığı kabul etmek, emanetlere saygıyı azaltmıyor. Bu farklılık normal. Ben de bu farklılığı vurgulamak isterim. Ben de bir müzede benzer bir durum yaşamıştım.