Macaristan'daki Balaton Gölü'nde ve ABD'deki Michigan Gölü'nde son yıllarda bağımsız araştırmacılar tarafından yüksek güçlü lazerlerle ve telefoto lenslerle yapılan ölçümler küre modelini köşeye sıkıştırdı. Balaton Gölü'nde 14 kilometrelik mesafede suyun birkaç santim üzerinden tutulan yeşil lazer ışını karşı kıyıdaki hedef tahtasının tam merkezine saplanıyor!

Michigan Gölü’nün karşı kıyısından atmosferik kırılma altında görünen Chicago silueti
Indiana Dunes kıyısından Michigan Gölü üzerinden 90 km ötedeki Chicago siluetinin görünüşü; binaların alt kısımları hâlâ ufkun altındadır.

Standart küre formülüne göre lazer ışınının 15 metre yüksekliğindeki bir su kamburunun arkasında kalması ve karşı kıyıda imkansız bir yüksekliğe vurması gerekiyordu. Michigan Gölü kıyısından 90 kilometre ötedeki Chicago gökdelenlerinin en alt tabanlarına kadar net şekilde fotoğraflanması karşısında ana akım medyanın tek cevabı var: 'Serap, optik kırılma!' Yahu gökdelenlerin üzerindeki cam temizleyicisinin arabasını bile gösteren bu 'serap' nasıl bu kadar kusursuz ve sabit olabilir?

Bedford Kanalı su yüzeyinin hiçbir kamburlaşma göstermediğini matematiksel olarak kanıtlıyor.

Bizim forumdaki su yüzeyi üstündeki hava katmanının dev bir mercek gibi davrandığını ve ufukta gizlenen cisimler sorduğumuz gibi: Lazer ışığı suyun eğriliğini değil de düzlüğünü vuruyorsa gerçeği kabul etme zamanı gelmedi mi?