Gotik Katedrallerin Taşlarına Simya Şifresi Gizleyip Kayıplara Karışan Fulcanelli

1926 yılında Paris'te yalnızca üç yüz kopya olarak basılan Katedrallerin Gizemi (Le Mystère des Cathédrales) adlı ince bir kitap, Avrupa'nın sanat tarihi ve ezoterizm çevrelerinde sarsıcı bir etki yarattı. Kitap, Notre Dame, Amiens ve Bourges gibi dev Orta Çağ Gotik katedrallerinin yalnızca Hristiyan ibadethaneleri olmadığını; ön cephelerindeki taş oymaların, nişlerdeki gizli figürlerin ve kulelerdeki taş canavarların aslında antik Hermetik simyanın — yani maddeyi arındırıp Felsefe Taşı'na ulaşmanın — açık hava ders kitabı olduğunu ileri sürüyordu. Kitabı öğrencisi Eugène Canseliet bastırıp önsözünü yazmıştı; yazar hanesinde ise gerçek bir isim yerine yalnızca tek bir gizemli takma ad vardı: Fulcanelli.

Nükleer Çağ Öncesi Gelen Gizemli Uyarı

1930'da Filozofların Meskenleri adlı iki ciltlik ikinci eserini de yine öğrencisi Canseliet aracılığıyla yayımlayan usta, sonra bütün resmi kayıtlardan iz bırakmadan kayboldu. Hatta Canseliet bile ustasının Büyük Çalışmayı (Magnum Opus) tamamlayıp bilinmeyen bir yere çekildiğini söyledi. Ancak Fulcanelli adını 20. yüzyıl gizem edebiyatında ölümsüzleştiren asıl olay, II. Dünya Savaşı'ndan sonra Fransız fizikçi ve direniş üyesi Jacques Bergier ile Louis Pauwels'in aktardığı o tüyler ürpertici karşılaşmaydı. Bergier'nin iddiasına göre 1937 yılının Haziran ayında Paris'te bir gaz laboratuvarında nükleer çalışmalar yaptığı sırada yaşlı, son derece zarif bir yabancı kapıda belirmiş ve kendisinden asistanına şu uyarıyı iletmesini istemişti:

"Siz ve meslektaşlarınız başarıya tehlikeli biçimde yakınsınız. Ama bilin ki geçmişte de birkaç gram metalle bütün şehirleri eritecek o nükleer sırrı bulan simyacılar çıktı; ve o kapıyı açtıklarında uygarlıklarını küle çevirdiler."

Bergier yıllar sonra ustasının sesini duyduğunda o kişinin Fulcanelli olduğuna inandığını yazdı. Ancak tarihçiler ve edebiyat dedektifleri için Fulcanelli'nin arkasında başka gezegenlerden veya bin yıl öncesinden gelen bir ölümsüz değil, Fransa'nın 1900'ler başı Paris bohemi ve erken bilimsel çevrelerinden etten kemikten bir kimlik gizleniyordu.

Maskenin Arkasındaki Baş Şüpheliler

El yazısı analizleri, üslup taramaları ve Paris polis arşivleri yıllarca dört güçlü aday üzerinde döndü. İlk aday, kitabın tüm gravür ve çizimlerini yapan ressam Jean-Julien Champagne'dı; ancak dil uzmanları Champagne'ın edebi bilgisinin bu kadar derin metni yazmaya yetmeyeceğini savundu. İkinci güçlü isim Parisli ezoterik kitapçı ve fizikçi Pierre Dujols idi. Üçüncüsü Fransız aristokrasisinden kimyacı Camille Savoire, dördüncüsü ise bizzat yayıncı Eugène Canseliet ve bu isimlerin bağlı olduğu gizli Frères d'Héliopolis topluluğuydu. Çoğu modern araştırmacı kitabın tek bir münzevi dâhiden ziyade bu gizli Gül-Haç ve Hermetik çevre üyelerinin ortak bir projesi olabileceğine inanıyor.

Özellikle kitabın ikinci baskısında Fransa-İspanya sınırındaki Hendaye Haçı üzerine yazdığı ünlü ek bölümde, taşın dört yüzündeki güneş, ay ve yıldız sembollerinin kozmik bir kıyamet döngüsüne işaret ettiğini savunması Fulcanelli kimdi tartışmalarını günümüze kadar diri tuttu. Tıpkı asırlar öncesinin Saint Germain Kontu geleneğinde olduğu gibi Fulcanelli de kişisel şöhreti bütünüyle silerek yazdığı taş şifrelere kırılmaz bir gizem zırhı giydirdi.