1962’de Kashasha’daki yatılı okulda başlayıp başka okul ve yerleşimlere yayılan gülme, ağlama ve huzursuzluk nöbetleriyle tanınır. Rankin ve Philip’in 1963 raporu yakın tarihli temel kaynaktır. Popüler ad, etkilenenlerin sürekli mutlu veya aralıksız güldüğü anlamına gelmez. Olay kitlesel psikojenik hastalık ve toplumsal tarih bağlamında incelenir.

İlgili tartışma: Tanganyika’da gülme krizleri bir okuldan köylere nasıl yayıldı?.