Video Açıklama

Oak Island’da kazı yapanların en büyük rakibi toprağın sertliği değil, su. Biraz daha aşağı iniyorsun; su geliyor. Başka kuyu açıyorsun; çökmeler başlıyor. Hazineyi ararken adanın altındaki eski müdahaleleri de birbirine karıştırıyorsun. İki yüz yılı aşan arayışın sonunda insan yalnızca “Orada ne saklı?” diye düşünmüyor. İlk aranan yerle bugün kazılan yerin ilişkisini nasıl takip ettiklerini de merak ediyor. Fotoğraflardaki makineler bu hikâyenin sonraki bölümü; başlangıçta elde kazma, kürek ve çok güçlü bir beklenti var. Anlatının en bilinen başlangıcı 1795. Nova Scotia’daki ada üzerinde bir çöküntü gören Daniel McGinnis’in, John Smith ve Anthony Vaughan ile kazmaya başladığı söyleniyor. Ağaçtaki makara, düzenli aralıklarla karşılaşılan ahşap katmanlar ve gömülü korsan hazinesi ihtimali hikâyeyi taşıyor. Fakat bunları kazıldığı gün tutulmuş tek ve eksiksiz bir günlükten öğrenmiyoruz. Erken olayları anlatan sonraki kayıtlar arasında farklar var. Ben buna “O hâlde hiç kazı yapılmadı” diye bakmıyorum. Bizzat kazı yapan kişinin anlattığı bölümle, onun başkalarından devraldığı başlangıç hikâyesini ayırmak daha işe yarıyor. Oak Island’ın Mahone Bay içindeki konum haritası. 1862 tarihli Liverpool Transcript aktarımı bu bakımdan güzel bir okuma. Metnin içindeki mektubun yazarı, önce ilk kazıcıları ve eski katmanları anlatıyor; sonra kendi katıldığı sondajlara geçtiğinde daha doğrudan…

Anahtar Kelimeler