F-117 Nighthawk 10 yıl boyunca dünyadan nasıl saklandı?

Bugün pek çok havacılık müzesinde yakından fotoğrafını çekebildiğimiz F-117 Nighthawk, Haziran 1981'de Groom Lake tuz gölünden ilk uçuşunu yaptığında dünya havacılık basını böyle bir makinenin varlığından tamamen habersizdi. ABD Hava Kuvvetleri bu garip, siyah ve elmas kesimli hayalet uçağı tam on yıl boyunca—1988 sonbaharında kasıtlı olarak sızdırılan bulanık bir fotoğraf ve 1989 Panama harekâtına kadar—mutlak bir "kara bütçe" projesi olarak saklamayı başardı. Peki 1980'lerde binlerce sivilin yaşadığı Nevada ve Kaliforniya üzerinde uçan bu tuhaf silüeti kimse görmedi mi? Aslında gördüler—ve gördüklerinde çoğu zaman UFO zannettiler.

F-117 projesi, 51. Bölge ile Tonopah Test Sahası'nın nasıl kusursuz bir bilgi güvenliği ve sahte izleme kalkanı kurduğunu teknik açıdan en net anlatan örnektir. Savunma bütçesinde kalem kalem başka programların arkasına gizlenen proje, on yıl boyunca hem Sovyet uydu istihbaratından hem de Amerikan Kongresi'nin pek çok üyesinden başarıyla saklandı:

On yıllık mutlak gizliliği mümkün kılan altı kural

• Sovyet denklemlerinden doğan Have Blue: Her şey 1970'lerin ortasında Sovyet matematikçi Pyotr Ufimtsev'in radar kırınımı üzerine yayımladığı açık bir akademik makalenin Lockheed mühendisi Denys Overholser tarafından fark edilmesiyle başladı. Ben Rich ve küçük tasarım ekibinin "Umutsuz Elmas" adını taktığı düz köşeli yüzeylerin radar dalgalarını kaynağına geri değil yana saptıracağını kanıtlayan iki adet Have Blue prototipi 1977'de Groom Lake'te gizlice uçuruldu; rüzgâr tüneli ölçümlerinde radar yansıması neredeyse ölçüm gürültüsünün altına düştü ve her iki prototip de test kazalarında kaybedilse bile konsept doğrulandı.
• Katı gece uçuşu disiplini: Seri üretim F-117'ler gündüz güneş altında asla pist dışına çıkarılmadı; neredeyse tüm test ve eğitim uçuşları yalnızca zifiri karanlıkta ve Sovyet keşif uydularının yörünge geçiş pencereleri dışındaki saatlerde yapıldı.
• Tonopah'a gizlice taşınan filo: 1982'den itibaren operasyonel filo Groom Lake'ten alınıp daha da kuzeydeki izole Tonopah Test Sahası'na (4450. Taktik Grubu) aktarıldı. Pilotlar ailelerine dahi haftalarca evden uzakta tam olarak ne uçurduklarını söyleyemedi; uçaklar gün doğmadan tek tek özel beton hangarlara çekildi ve hatta başlangıçta gündüz uçuşları için filoda sahte bir A-7D Corsair II filosu örtü olarak tutuldu.
• Sahte kaza örtbas senaryoları: Temmuz 1986'da Kaliforniya Bakersfield yakınlarındaki dağlık Sequoia Ulusal Ormanı arazisine bir F-117 düştüğünde ordu bölgeyi dakikalar içinde kapattı, enkazın yerine kasıtlı olarak eski bir F-101 Voodoo uçağının parçalarının karıştırıldığı iddia edildi ve kamuoyuna "rutin bir eğitim uçağı kazası" açıklaması yapılarak iki yıl daha sır korundu.
• Kızılötesi ve akustik gizleme: F-117 yalnızca radarda değil, "platypus" (ornitorenk) biçimli düz ve soğutulmuş egzoz çıkışları sayesinde kızılötesi sensörlerde ve ses izinde de sıra dışıydı; bu da gece gözlemcilerinin algısını iyice bozuyordu.
• Gece çarpışma önleme ışıkları: Pilotlar sivil trafik çarpışmasını önlemek için üs dışında tek tük standart dışı ışık konfigürasyonu kullandıklarında, aşağıdaki sürücüler gökte sessizce kayan köşeli siyah bir gölge gördüklerini raporluyordu.

Geriye dönüp 1980'lerin UFO ihbar haritalarına baktığımızda, Güneybatı Amerika üzerinde bildirilen "alçaktan geçen siyah, üçgen veya elmas şekilli sessiz ışıklar" raporlarının önemli bir bölümünün doğrudan Groom Lake ve Tonopah çıkışlı Have Blue ve F-117 gece sortileriyle örtüşmesi hiç şaşırtıcı değildir; tıpkı sonraki yıllarda Avrupa ve Amerika semalarındaki üçgen UFO tartışmalarında sıkça atıf yapıldığı gibi. Pentagon ancak Kasım 1988'de uçağın varlığını gösteren tek bir bulanık fotoğrafı kasıtlı olarak basına dağıttı ve 1991 Körfez Savaşı'nda Bağdat semalarındaki yoğun hava savunmasını tek bir kayıp vermeden yaran F-117 görüntüleri canlı yayınlanınca o on yıllık çöl sırrı nihayet herkesin gözü önünde çözüldü.