Ebû Hanîfe Nu‘mân b. Sâbit, Kûfe ilim çevresinde yetişmiş bir fıkıh âlimidir. İmâm-ı Âzam adıyla da tanınır. 150/767 yılında öldü. Öğrencileri Ebû Yûsuf ve Muhammed eş-Şeybânî, onunla bağlantılı hukuk birikiminin aktarılmasında önemli rol oynadı.

Hayatıyla ilgili bir anlatı incelenirken yaşadığı dönem, öğrencileri ve erken kaynaklardaki kayıtlar karşılaştırılabilir. Sonraki yüzyıllarda anlatılmış saygı ve keramet hikâyeleri, bu tarihsel kronolojiyle aynı tür belge değildir.

İlgili tartışmalar: Anne Karnında 4 Yıl Rötar.