Şeyhlerin Allah dostu olduğu iddiası bana hep şu soruyu düşündürür: Eğer Allah dostluğu bir unvanla ölçülüyorsa, sıradan bir annenin sabrı, bir işçinin emeği, bir öğrencinin dürüstlüğü nereye konulacak? Allah dostluğu sadece dergâh tabelası

bu başlıktaki "dünyanın kralı", "rahip-kral", "insanlığın geleceğini planlayan gizli yönetici" fikri aslında çok eski bir arzu: "bir yerlerde biri işi biliyor, düzeni kuruyor" diyerek rahatlamak. gerçekte kimse bilmiyor, bu da insanı korkut