Ufuk çizgisinin düzlem geometrisi, yer yüzeyinin gözlemlenebilir sınırının yüksek irtifalarda gösterdiği optik ve geometrik davranışı tanımlar. Klasik jeodezi ve küre geometrisi hesaplamalarına göre gözlemci yükseldikçe ufuk çizgisinin alçalması ve belirgin bir yanal eğrilik (kavis) sergilemesi beklenirken, optik balıkgözü distorsiyonu içermeyen doğrusal lenslerle (rectilinear) yapılan stratosfer gözlemlerinde ufkun tamamen düz bir çizgi halinde kaldığı savunulmaktadır.

Doğrusal Lensler ve Yüksek İrtifa Gözlemleri

Amatör araştırma balonları (High Altitude Ballooning - HAB) ile 30.000 ila 40.000 metre irtifalara gönderilen ve fıçı distorsiyonu yapmayan doğrusal lensli kameralar tarafından çekilen kayıtlarda, 360 derecelik panoramada herhangi bir yanal düşüş kaydedilmemiştir. Düz Dünya savunucuları bu bulguyu, yerin geometrik olarak küresel değil geniş bir düzlem olduğunun birincil fiziksel kanıtı olarak değerlendirmektedir.

Ortodoks Açıklama ve Görüş Alanı Açısı

Ana akım atmosferik fizik ve jeodezi ise, 35 kilometre gibi irtifalarda dahi gözlemcinin gördüğü ufuk dairesinin tüm Dünya yüzölçümünün çok küçük bir dilimini oluşturduğunu ve insan gözünün veya dar açılı lenslerin bu mesafeden yay bükümünü algılamakta yetersiz kalacağını ileri sürer.