Saint Germain Kontu

Saint Germain Kontu (Comte de Saint-Germain, yaklaşık 1691 veya 1712 – 27 Şubat 1784), 18. yüzyıl Avrupa aristokrasisinin en çok konuşulan fakat gerçek kimliği kesin olarak belgelenememiş figürlerinden biridir. XV. Louis'nin Paris'teki sarayında, Londra'da, Lahey'de, Viyana'da ve Alman prensliklerinde boy göstermiş; çok sayıda dili aksansız konuşması, keman ve beste yeteneği, resim bilgisi ve kimyasal boya teknikleriyle döneminin entelektüel çevrelerini etkilemiştir.

Dönemin mektup ve anılarında Saint Germain'in elmaslardaki kusurları giderebildiği, kumaş boyamada yenilikçi formüller geliştirdiği ve gençlik iksirleri hazırladığı ileri sürülmüştür. Voltaire, Casanova ve Madame de Pompadour gibi çağdaşları onu kimi zaman parlak bir bilim insanı ve diplomat, kimi zaman da kökenini kasıtlı olarak gizleyen bir maceracı olarak tanımlamıştır. Ünlü yazar Horace Walpole 1745'te Londra'da Jacobite casusu şüphesiyle tutuklandığını fakat kısa süre sonra serbest bırakıldığını kaydetmiştir.

Soyluluk unvanının gerçek kökenine dair en yaygın tarihsel tez, onun Erdel Prensi II. Ferenc Rákóczi'nin sürgündeki oğullarından biri ya da İtalyan veya Portekiz kökenli bir hekim ailesinin üyesi olabileceğidir. XV. Louis tarafından Chambord Şatosu'nda bir laboratuvar tahsis edilmesi ve gizli diplomatik görevlere gönderilmesi, saray nezdindeki itibarını ortaya koymaktadır.

Resmî kilise kayıtlarına göre kont, Hesse-Kassel Prensi Karl'ın himayesindeyken 27 Şubat 1784'te Schleswig'deki Eckernförde kentinde vefat etmiş ve defnedilmiştir. Ancak ölümünden sonraki yıllarda Avrupa'nın farklı başkentlerinde görüldüğüne dair söylentiler, özellikle 19. yüzyıl Teosofi akımının öncüleri tarafından onun "Yükselmiş Üstat" ve ölümsüz bir simyacı olduğu inancına dönüştürülmüştür. Kontun tarihsel belgelerle ezoterik anlatılar arasındaki yeri Saint Germain Kontu başlığında incelenmektedir.