Mesajı açıyor. Okuyor. Telefonu bırakıyor. Medeniyetler yükselip çöküyor; karşı tarafta hâlâ “Yazıyor…” yok. Mavi tik, küçük bir renk değişimiyle insanın bütün gününü yönetebildiğini keşfetmiş.

Sonra aynı kişi gruba komik video atıyor. Yani interneti var, parmakları çalışıyor, iletişim altyapısı sağlam. Bizim “Yarın kaçta buluşuyoruz?” sorusu galiba bakanlık onayına takıldı.

Üç gün sonra gelen cevap: “Pardon, şimdi gördüm.” O mavi tikleri de herhâlde apartman görevlisi bıraktı. İnsanın “Tamam” yazıp aynı şekilde bekletesi geliyor ama o sinirle iki saniyede gönderiyoruz. Rakibimiz profesyonel, biz hâlâ duygusal oynuyoruz.