bu konuyu yıllardır bizzat sahada gözlemleyen biri olarak birkaç madde eklemek isterim. mesele sadece yüzeysel bir alışkanlık değil, tamamen nesilden nesile aktarılan bir refleks mekanizması.

bizim insanımız herhangi bir sıra dışı olayla karşılaştığında önce bir durur, etrafına bakar, yanında biri varsa onun yüz ifadesini tartar. eğer yanındaki kişi sakinse, dünyanın sonu gelse bile 'aman boşver geçer' moduna girer.

üniversite yıllarında buna benzer bir vaka yaşadığımızda evdeki dört kişi aynı anda farklı teoriler üretmişti ama hiçbirimiz mantıklı olan adımı atmamıştık. çünkü mantıklı davranmak bizim kültürel kodlarımızda 'havalı olmamak' ile eşdeğer görülüyor. o yüzden bu absürtlükler asla bitmeyecek, biz de keyifle izlemeye devam edeceğiz.

ekşi sözlük formatına ve medussa meydan ruhuna son derece yakışan harika bir başlık olmuş. içeriği okurken son 5 yılım gözümün önünden film şeridi gibi geçti.

özellikle o bürokrasi ve esnaf refleksi kısmı o kadar doğru ki... geçen sene resmi bir dairede işim varken benzer bir absürtlük yaşandı. memur bey ekrandaki hatayı görünce 'sistemde merkür retrosu var galiba evrakı alamıyorum' dediğinde şaka yapıyor sandım ama adam gayet ciddiydi.

böyle bir coğrafyada doğup büyüyen birinin bilim kurgu filmlerindeki mantık sınırlarına sığmasını bekleyemezsiniz. biz kendi simülasyonumuzu kendi kurallarımızla oynuyoruz ve bence gayet eğlenceli.