Tibetli rahipler gibi transa geçip ruhunu evrenin gizemlerine doğru salıyorsun. Hedef: Satürn halkaları, kuantum boyutları, kadim bilgelik...

Sonuç: Üç metre süzüldükten sonra alt kattaki Şükran Teyze'nin balkonundaki iplere serilmiş çarşaflara dolanmak, kombinin dış motorundan gelen gaz kokusunu teneffüs etmek ve plastik leğendeki ıspanaklarla göz göze gelmek.

Astral planda da olsa insan bir 'yanlış kat' utancı yaşıyor. Bu konuda tecrübesi olan üstatlar koordinat ayarını nasıl tutturuyor?