Mayıs 1969’da Ay’ın karanlık yüzünde tuhaf radyo ıslıklarının kaydedildiği Apollo 10 görevi.
Mayıs 1969’da Ay’ın karanlık yüzünde tuhaf radyo ıslıklarının kaydedildiği Apollo 10 görevi. · Alan Wilson from Stilton, Peterborough, Cambs, UK · CC BY-SA 2.0

Soğuk Savaş yıllarında Ay'a insan gönderme yarışı sadece bir teknoloji şovu değil, aynı zamanda muazzam bir psikolojik savaştı. Astronotlar "çelik gibi sinirlere sahip kusursuz Amerikan kahramanları" olarak pazarlanıyordu. O yüzden bir astronotun görev sırasında "Burada çok tuhaf bir şey var, korkuyorum" demesi kariyerinin anında bitmesi demekti. İşte Mayıs 1969'da Apollo 10 mürettebatının başına gelen tam olarak bu ikilemdi.

Dünya ile Bağlantının Koptuğu 60 Dakika

Apollo 10, iki ay sonra yapılacak olan tarihi Apollo 11 inişinin genel provasıydı. Kapsülde Thomas Stafford, John Young ve Eugene Cernan vardı. Ay yörüngesinde dönerken kritik bir eşik vardır: Ay'ın Dünya'ya bakmayan arka yüzüne geçtiğiniz anda Ay'ın devasa kütlesi tüm radyo dalgalarını keser. Houston ile yaklaşık bir saat boyunca ne ses ne telemetri bağlantısı kurulabilir; uzay boşluğunda yapayalnız kalırsınız.

İşte tam o mutlak sessizlik anında, astronotların kulaklıklarında garip bir ses yankılanmaya başladı. Düşük frekanslı, ritmik, tiz bir ıslık ve uğultu karışımı... Eugene Cernan şaşkınlıkla yanındakine sordu: "Bunu duyuyor musun? Bu ıslık sesi de neyin nesi?" John Young cevap verdi: "Evet, kulağa bir tür uzay müziği gibi geliyor!" Ses rastgele bir parazit gibi değildi; melodik bir yükseliş ve alçalış gösteriyordu.

"Dostum, bu ses cidden çok tuhaf. Bize inanmayacaklar. Houston'a söyleyecek miyiz bunu? Bence söylemeyelim, önce biraz düşünelim." — Apollo 10 Telsiz Kayıtları

2008 Yılına Kadar Gizlenen Bant Kayıtları

Astronotların ses kayıtlarında en dikkat çekici detay, duydukları sesten ziyade yaşadıkları korku ve paniktir. Sesin ne olduğunu anlayamadıkları için "Eğer bunu merkeze rapor edersek bizi deli sanırlar, bir sonraki Ay iniş görevinden eleniriz" diye birbirlerini tembihliyorlar. Nitekim Houston ile temas yeniden sağlandığında bu konudan tek kelime bile bahsetmediler.

Olay ancak 2008 yılında Apollo 10'un gizliliği kaldırılan resmi ses bantları deşifre edilince ortaya çıktı. NASA hemen devreye girip "Efendim o ses, Ay Örümceği (LM) ile Komuta Modülü (CSM) arasındaki VHF telsizlerinin birbirine yaptığı enterferans (parazit) sesidir" dedi. İyi de güzel kardeşim, VHF telsiz frekans girişimini bu adamlar yerdeki simülatörlerde yüzlerce saat test etmedi mi? Deneyimli üç pilot kendi telsiz parazitini tanımaktan aciz miydi ki aralarında "Bunu kimseye söylemeyelim" diye fısıldaştılar? Ay'ın arka yüzünde ne olduğunu hâlâ tam olarak bilmiyoruz ama astronotların o gün orada çok tekinsiz bir şeye kulak kabarttığı kesin.