Aralık 1945'te, İkinci Dünya Savaşı'nın dumanları henüz dağılmışken Yukarı Mısır'daki Nag Hammadi kasabası yakınlarında Jabal al-Tarif mağaralarında gübre için toprak kazan Muhammed Ali es-Samman adlı bir köylü, kazmasının ucunda kırmızı kilden yapılmış devasa bir küpe çarptı. Köylü önce içinde cin (ifrit) olduğunu sanıp korktu; ancak içinde altın olabileceğini düşünerek küpü kırdı. İçinden altın değil, deri ciltli 13 adet antik papirüs kitap (kodeks) çıktı.

Kilisenin 1600 Yıl Boyunca Yok Etmeye Çalıştığı Bilgi

Muhammed Ali'nin annesi kışın ısınmak için bu eşsiz elyazmalarının bir kısmını ekmek fırınında yaktı amk! Geriye kalan metinler kaçakçılar üzerinden Kahire'deki antikacılara ve sonunda UNESCO uzmanlarına ulaştı. İncelendiğinde dünyanın en büyük teolojik bombası patladı: Bunlar M.S. 4. yüzyılda İskenderiye Piskoposu Athanasius'un "yakılsın" emri verdiği yasak Gnostik Hristiyanlık metinleriydi!

Koleksiyonun içinde resmi İncil'e alınmayan, kilisenin aforoz ettiği metinler vardı:

• Tomas İncili: İsa'nın gizli ve ezoterik 114 sözü.
• Yuhanna'nın Gizli Kitabı (Apocryphon of John)
• Meryem İncili (Gospel of Mary Magdalene)
• Filippus İncili

"Tomas İncili 77. Söz: 'Ben her şeyin üzerindeki ışığım. Bir odun parçasını yarın, ben oradayım; bir taşı kaldırın, beni orada bulacaksınız.' Kilise ve rahiplere gerek yoktu!"

Demiurgos ve Archonlar: Maddi Dünya Bir Hapishane mi?

Nag Hammadi metinlerinin ortaya koyduğu kozmoloji modern insanı bile dehşete düşürecek kadar çarpıcıdır: Gnostiklere göre bu maddi dünyayı yaratan varlık gerçek Yüce Tanrı değildir! O, Yaldabaoth (Demiurgos) adı verilen kör, kibirli ve zalim bir sahte tanrıdır.

Demiurgos ve onun hizmetkarları olan Archonlar (kozmik yöneticiler), insan ruhlarını bu etten kemikten beden hapishanesine ve Dünya döngüsüne kilitlemişlerdir. Gerçek kurtuluş inançla veya kör itaatle değil, doğrudan içsel aydınlanma ve gizli bilgiyle, yani Gnosis ile mümkündür. 1945'te o küpün kırılması, resmi din tarihinin üzerindeki makyajı tek hamlede kazıdı attı.