Las Vegas Harry Reid (eski adıyla McCarran) Uluslararası Havalimanı'nda terminale doğru yürürken pencereden batı apronuna baktıysanız mutlaka dikkatinizi çekmiştir: bir yanda renkli logolu ticari yolcu uçakları sıraya dizilmişken, sahanın izole bir köşesindeki dikenli telli özel terminalin önünde üzerinde tek bir havayolu adı ya da logo yazmayan, bembeyaz gövdesinin ortasından boydan boya tek bir kırmızı şerit geçen Boeing 737'ler yan yana durur. Havacılık dünyasında telsiz çağrı kodu nedeniyle herkesin kısaca "JANET" (esprili yakıştırmayla Just Another Non-Existent Terminal) dediği bu gizli sivil görünümlü filo, yıllardır 51. Bölge'nin herkesin gözü önünde duran ama bir o kadar da gizemli operasyonu. Üstelik ABD Hava Kuvvetleri envanterine kayıtlı olmalarına rağmen Federal Havacılık Dairesi (FAA) sicilinde sivil tescil plakalarıyla görünmeleri, bu terminali sıradan bir askeri hava üssünden tamamen farklı bir statüye yerleştiriyor.

Benim bu uçaklarda en çok ilgimi çeken şey işin gündelik lojistik tarafı: üssün içindeki gizli projeler dünyanın en katı güvenlik kalkanıyla korunurken, orada çalışan yüzlerce mühendis, yazılımcı, güvenlikçi ve test teknisyeni her sabah bildiğiniz sivil havaalanının özel otoparkından (Gold Coast ve Tropicana tarafındaki kapalı girişten) kart basıp bu uçağa biniyor. Çölden otobüsle gitmek tek yönde üç saati aşacağı ve çalışan güvenliğini zorlaştıracağı için ABD Hava Kuvvetleri 1970'lerden beri bu özel hava servisini işletiyor. Yıllarca EG&G tarafından, ardından URS, AECOM ve Amentum gibi dev savunma yüklenicileri üzerinden yürütülen bu hava köprüsü, hafta içi her gün sabah şafak vaktinden itibaren Las Vegas'tan kalkıp doğrudan Groom Lake, Tonopah Test Sahası, Plant 42 (Palmdale), Edwards Hava Üssü ve China Lake pistlerine günde onlarca seferle mekik dokuyor; hatta hava durumu bozduğunda bile yedek iniş meydanları yine askeri sahalarla sınırlı kalıyor.

Açık kaynaklı uçuş takip sitelerinde JANET uçaklarını canlı izlemek başlı başına ilginç bir deneyim: uçak Las Vegas kulesinden normal bir sivil trafik koduyla ("JANET-xx") kalkıyor, kuzeybatıya doğru tırmanıyor ve tam Nellis Hava Üssü test sahası sınırına girdiği anda sivil ADS-B radar haritasından tamamen kaybolup kapalı askeri kontrol frekansına ("Joshua Control") geçiyor; dönüşte ise sınırın dışına çıktığı noktada birdenbire yeniden haritada beliriyor. Hatta radar kayıtlarına dikkatli bakıldığında, bu uçakların sivil havacılıkta görülmeyen "WWW" gibi sıradışı üç harfli şirket kodları kullandığı ve filo içinde yalnızca büyük jetlerin değil, daha küçük pistlere ve Tonopah benzeri ileri noktalara personel taşıyan çift motorlu Beechcraft King Air B200 ve 1900C pervaneli uçakların da yer aldığı görülüyor.

Eski Boeing 737-200'lerin 2008'de emekliye ayrılıp yerlerini daha sessiz, ekonomik ve uzun menzilli Boeing 737-600'lere bırakması bile üs çalışanı sayısının hiç azalmadığını, aksine istikrarlı bir vardiya trafiğinin sürdüğünü gösteriyor; nitekim son yıllarda 737-600 filosunun yerini alacak yeni nesil uçak ihaleleri dahi havacılık basınında yakından takip edildi. Bu uçuşların ne kadar sıkı bir gerçekliğe dayandığını hatırlatan üzücü olaylardan biri de 2004 yılında bir Beech 1900C mekik uçağının Tonopah Test Sahası yaklaşmasında düşmesiyle beş savunma yüklenicisi personelin hayatını kaybetmesiydi; kazaya dair resmi raporlarda bile yolcuların çalıştığı proje adları ve görev tanımı tamamen sansürlü tutulmuştu. Tabii işin gerçekçi yüzü de ortada: kırmızı çizgili Boeing'in içinde uzaylı mühendisler değil, sabah 06.00 servisini kaçırmamaya çalışan, kahvesini yudumlayan radar mühendisleri, yazılım mimarları ve uçuş test uzmanları oturuyor; hatta zaman zaman ABD iş ilanları sitelerinde bu filo için çok yüksek güvenlik izni (Top Secret / SCI) şartlı "kabin memuru" ilanlarına bile rastlanıyor ve yolcu listeleri dışarı sızmasın diye tüm biniş kartları şirket içi kapalı sistemden basılıyor; ayrıca Las Vegas'taki özel otoparkın binlerce araca göre düzenlenmiş olması günlük sivil müteahhit trafiğinin büyüklüğüne dair net fikir veriyor. Hiçbir bilet gişesi olmayan bu beyaz jetlerin her kalkışı, 51. Bölge gerçeğinin Nevada çölündeki günlük çalışma saatlerini ele veren en somut ipucu.